İyul 9, 2020

Yazarbaycan

Milli Yazarların Portalı

“Bizim evin divarında sənsizliyin qoxusu var…” – Əjdər Məlik

YazarBaycan.az saytı öz ənənəsinə uyğun olaraq gənc istedadları oxuculara təqdim etməkdə davam edir. Bu dəfəki qonağımız gənc şair Əjdər Məlikdir.

 

“Məhbusdan oğluna məktub”

 

Salam, oğul, necəsən ?

Bilmirəm nə soruşum ,

heç bilmirəm nə yazım

Yaz ki, bilim necədir,

üzünü görmədiyim

yeni doğulmuş qızım

 

Bir az özün haqda yaz,

yaz məktəbə soyuqda

necə geyinməyindən

Yaz ananın hər dəfə

çətinliyə düşəndə

mənə deyinməyindən

 

Yaz O körpə bacının

kimə oxşamağından ,

necə ağlamağından

Yaz ananın hər dəfə

adımı sayıqlayıb

gecə ağlamağından

 

Yaz ki, bilim ananın

ətsiz , yağsız olanda

necə olur yeməyi

Necə zəif səslənir

atam hanı deyəndə

işə gedib deməyi

 

Oxuduğun məktubu,

yer üzündə yerləşən

cəhənnəmdən yazmışam

Yuxumda bircə dəfə

səni görməyim üçün

çarpayımın üstünə

baş hərfini cızmışam

 

Səndən çox nigaranam,

böyüdükcə düşərsən

başqa cür maraqlara

Yalvarıram, qoşulma,

küçədə oynayarkən avara uşaqlara

 

Bəlkədə düşünürsən,

məhbus olan bir ata

necə nəsihət edir

mənə düzgün sabahı ?

Unutma ki, həyatda

hər bir insanın olur

utandığı günahı

 

Yəqin sən də bilirsən,

yaşamalı olacam

beş il məhbus həyatı

Bir də deyim biləsən

çöldə on il qədərdir

buranın bir saatı

 

 

“Uşaq evi”

 

Burda uşaq davaları

“mənim atam güclüdür”

“mənim anam gözəldir”

“atan pisdir” kimi olmur

Burda valideyn sözü

evciy oyunlarındadır

O da ki, daimi olmur

 

Burda əlifba dərsində

ata, ana sözü olmur

Çünki həmin anlayışın

bu məkanda özü olmur

 

Bir dəfə dil dərsi idi

Uşaqların biri durub

mücərrədə misal kimi

ana sözün söyləmişdi

Müəllimə donub qalıb

yanlış deyə bilməmişdi

 

Burda olan uşaqlara

“bunu sənə kim alıbdır?”

“ən çox kimi istəyirsən?”

sualları verilməyir

Burda olan uşaqlara

Ataların yaşı haqda

Çətin məntiq misalları verilməyir

 

Çünki onlar bilməyirlər

Ata hansı yaşda olur

Çünki onlar bilməyirlər

Ata kimdir, ana kimdir

Onlar üçün ana sözü

Bərk yıxılarkən ağlayan

İki damla yaşda olur

 

Onda lazım olur ana

göz yaşını silməy üçün

Ana nədir bilməy üçün

yıxılmağı bilməlisən

 

Bir dəfə də yemək vaxtı

Kiçik uşaqların biri

yeməkləri bəyənmədi

Qışqıraraq xadiməyə

“mən anama söyləyəcəm”

“mən anama söyləyəcəm”

Deyib-deyib ağlayırdı

Amma heçnə deyənmədi

 

 

“Sonsuzluq”

 

Yenə səbəbsiz davalar

yenə əsəblər pozulub

 

Biz bu uşaqsız evdə

daha uşağlaşmışıq

Uşaq olmayan evdə

böyük də tez hirslənir

Gör eyni bir yataqda

necə uzaqlaşmışıq

İndi, “Səni sevirəm”

daha, adi səslənir

 

Elə indi, hardasa

Yeni insan doğulur

yeni körpə göz açır

Bəlkə indi anam da

atama dərdli-dərdli

bizim haqda söz açır

 

Xam xəyallar qurardıq

Deyərdik, ayrılmarıq

Deyərdik, məzarda da

Bir yazılar adımız

İndi uşaqsız evimiz

Məzar kimi soyuqdu

İndi bizi ayırır

olmayan övladımız

 

Mən ki, belə deyildim

Alnımı dik tutardım

Ümidim ölməzdi heç

Səni “sonsuz” sevirəm

Sözünü söyləyəndə

Sonsuz olacağımız

Ağlıma gəlməzdi heç

 

 

 

 

 

 

“Şərik qoşan eşq”

 

Uşaqlığımdan beləyəm

Yaraları qaşıyıram, qaşıyıram

Qan çıxır

Heç üzülmə, mən yaxşıyam

Xatirəni daşıyıram, daşıyıram

Can çıxır

 

Bir gün bütün məhəbbətlər

Bizimki tək, ayrılığa

Tuş gəlir

Bitir şərik qoşan bu eşq

Canım çıxır, Allaha da

Xoş gəlir

 

“Pravoslav kilsəsi”

 

İndi mənim otağım Pravoslav kilsəsinə bənzəyir

Sənin şəkillərini ikon kimi düzmüşəm

Sənə qürurum ilə ibadət eyləyirəm

Əyirəm qürurumu rəsminin qabağında

 

Ən sonuncu şəkildən, durub mənə baxırsan

Müqəddəs Məryəm kimi

Yandırıram ömrümü şəkillərin önündə

Kilsələrdə Məryəmə,işıq salan şam kimi

 

Göz yaşımı toplayıb, üz boyanın qabında

“Xaç suyu” tək yığmışam

Hər doğulan ümidi yuyuram xaç suyunda

 

Elə ki, darıxmağın zəngi çalındı birdən

Otağımda diz atıb rəsminin qabağında

Aciz-aciz dayanıb duaya başlayıram

“Sən,mən və müqəddəs eşq naminə”

Qayıt gəl

 

 

 

Fələstinli körpəyə

 

Salam, sonuncu mərmidən

sağ qalmış körpə

Bu gün taleyimdən

şikayətlənmək istəyərkən

sən yadıma düşdün

Qaldığın daxmanın

üstünə düşən mərmi kimi

 

Bu gün qonşudakı uşağın

ad günü hədiyyəsi üçün

az qala ürəyi partlamışdı

Sənin ilk ad günündə

səmada fişənglər əvəzinə

mərmilər partladığı kimi

 

Sağ cibimdən itirdiyim

pul üçün qanım qaralanda

İki yaşında itirdiyin

sağ ayağın yadıma düşdü,

dilim qısaldı

Partlayan evinizin alovundan

yanıb qısalan saçların kimi

 

Bir gün sevgilisindən

ayrılmış gənclərin intihar istəyi

Ananı itirərkən yanağından axan

iki damlada boğulub öləcək

 

Bir gün bütün mərmilər

səndən üzr istəyəcək

Bizim Tanrıdan xoşbəxtlik istədiyimiz kimi

 

Bir gün bütün baş daşları

bacının olmayan məzarından utanacaq

Bizim sevgi etirafı edərkən utandığımız kimi

 

 

Bir gün bacını itirərkən atanın çəkdiyi fəryad

Yatarkən körpəsinin səsindən oyanıb deyinən

ataların səsini batıracaq

 

Bir gün iftar süfrəsində təngiyən nəfəsimiz

Partlayışdan qaçarkən aldığın nəfəsindən

utanıb, əbədi dayanacaq

 

Bir gün vəhdət deyən bütün dillər

Ana dediyin dilindən qısa olacaq

 

Bir gün bütün ümmət sənə

“Bizi bağışlama” deyib  yalvaracaq

Sən isə bizi bağışlayıb, cəzalandıracaqsan.

 

 

Əjdər Məlik

Bizi Telegram-da oxuyun.